background

Acil Rol Modeli Aranıyor

Acil rol modeli aranıyor! Kalbini pusula edinen, dayanışmayla iş yürüten, kazanırken kazandıran örnekler görmeye ihtiyacımız var. 

 

Görerek öğreniriz biz gençler, çocuklar, insanlar. Güzel davranışları kötülerden ayırmayı bilmeden örnek alırız. Fark etmeden taklit ederiz.

Neler alkışlanıyor etrafımızda? Hangi davranışları, yolları seçmeye özendiriliyoruz? Örnek almak  ve örnek olmak, bir insanın hayatında ne denli etkili olabilir?

Dünyada görmek istediğin değişim ol’ demişti Gandi. İnanmadan burun kıvırmıştım duyunca – ‘neyi değiştirir ki bu?’ demiştim. Ne kadar çok şeyi değiştirebileceğini şimdi daha iyi anlamaya başladım. Çünkü artık suya atılan ufak bir taşın gittikçe büyüyen kocaman dalgalar yarattığını görebiliyorum.

‘Yaptığın şey bir fark yaratıyor, ne tür bir fark yaratmak istediğini seçmen gerek.’ Ajandamın üzerindeki bir çıkartmada böyle yazıyor.

Rol modeli demek, yarattığı farkı beğendiklerimiz demek; nasıl etkiler yaratabileceğimize, bunun için nasıl bir yol izleyebileceğimize dair yön gösterenler demek. Yani onlar gerçek öğretmenlerimiz. Öğretmeye çalışmadan, sadece kendi olarak öğretenler.   

Eskiden çok sevdiğim bazı müzik gruplarına sevgimi yitirmişim. Çünkü şimdi onları izlediğimde ne kadar kötü örnek olduklarını fark ediyorum. Severek dinlediğim sıralarda onların hayata karşı tavırlarını, öğrenmenin doğasında olduğu gibi farkında olmadan kopyaladığımı şimdi değiştikçe anlıyorum.

Dikkat edersek mimiklerimiz, tonlamalarımız, vücut hareketlerimiz, en şahsa münhasır sandığımız detaylar dahi ne kadar öğrenilmiş, sevilenlerden zaman içinde toplanmış görebiliriz… Çünkü böyle öğreniriz biz, bizi etkileyenleri düşünmeden taklit ederiz.

 

 

Şimdi güzel örnekleri keşfetmenin zamanı. Uzun deneme yanılmalardan sonra, ‘o değil’, ‘ama bu da değil’lerden sonra okuduğum mesleği bile ne kadar güzel etki yaratacak biçimde yapabileceğimi yeni anlıyorum ve bu yolu izlemeye yeni karar veriyorum.  O yöne giden bir gemi görünce, oraya gidilebileceğini fark ediyor insan.

Böyle olunca diyorum ki, ya keşke okullarda bunca yılın birkaç gününde böyle rotalar da çizilebileceği bize gösterilmiş olsa. Sağlıklı, duyarlı, kazanırken topluma da kazandıran, sadece tüketmeyi değil gerçek değerler üretmeyi de teşvik eden iyi örnekleri  daha önceden fark etseydik. Bizi yönlendirmekle görevli olanlar, öğretmenler bu yönleri de göstermiş olsalardı. Uzun bir arayış ve deneme yanılma sürecini, bunalmaları ve enerji kaybını kısaltan bir katalizör olurdu bu.

 Tekrar düşününce, sanırım bu artık bizim görevimiz. Neyin işlemediğini bir nesilce anlamışken, neyin işleyebileceğini de ortaya çıkarmak. Bize sunulan değil, kendi kalbimizin bulmayı umduğu ideal olmak. Hem kendimiz için, hem de bu sayede belki farkında bile olmadan birçokları için daha.     

 

 

Önerilenler:

 

 

2017  Keşifkeş  globbers joomla templates